در زمان غيبت صغري که دست مردم از دامان حجت امام عصر (عج) کوتاه بود، نواب خاص واسطه بلافصل ابلاغ فيض ربوبي به طالبان و تشنگان حکمت و فضيلت بوده اند.
در عصر غيبت کبري نيز اين رسانه فيض منقطع نگرديد و خداوند چشمه هاي جوشان حکمت را بر قلوب فرزانگان و انديشمنداني جاري فرمودند که در مکتب نوراني امام صادق (ع) تلمذ نموده و مدارج عالي علم و تقوا را پيموده و خود را به خلعت زيباي پارسايي و فضيلت آراسته اند.
علماي دين معمولا استحکام قلم و روشني بيان خود را با اخلاص، عشق و ارادات نسبت به اهل بيت عصمت و طهارت (ع) به ويژه حجت اعظم خدا حضرت فاطمه (س) بيان مي کننند و همواره عشق به آن بزرگواران در لابه لاي سطور و کلماتشان مي درخشد.
توضيحات برخي از علما و دانشمندان در خصوص بانوي دو عالم :
در بحارالانوار، ج 43 ص 16 و 17، شيخ صدوق در خصوص القاب حضرت فاطمه (س) گفته، فاطمه (س)، زن پارسا و پاکدامن ، عفيف، آزاده، بانو، تابان، فرشته، با برکت، پاک و پاکيزه، با تقوا، راضي به رضاي حق تعالي، مورد رضاي خدا، زن حديث کننده، راستگوي بزرگ و آسماني است.
'ابن شهر آشوب ' در خصوص اوصاف بانوي دو عالم (س) :' فاطمه (س)، صديقه کبري، آسايش جان حضرت مصطفي، بلاکش نستوه بي شکوه و شکايت، صاحب درخت طوبي، آن کس که در شأن او و همسر و فرزندانش سوره 'هل أتي' نازل شده، دختر پيامبر، همدم وصي، مادر سبطين، جده امامان، بانوي زنان دنيا و آخرت، همسر مرتضي، مادر مجتبي، دختر مصطفي، بزرگ بانوي از دست رفته، خاتون ستمديده شهيد و بانويي خردمند است .'
در صلوات کبيره 'محي الدين عربي ' در مورد القاب دخت پيغمبر (س) آمده است؛ درودهاي خدا، فرشتگان و حاملان عرش او و تمام مخلوقاتش در آسمان و زمين بر آن ذات آسماني که با جلوه انساني نمود يافته است. تصوير نفس کاملي که بر عالم عقلي بخشيده شد. پاره تن واقعي پيامبر، سرآغاز انوار علوي، سرچشمه چشمه هاي اسرار فاطمي که خود نجات يافته و دوستدارانش را نيز از آتش نجات مي دهد. ميوه درخت يقين، سرور زنان جهان که مقامش آشنا و قبرش ناشناخته است، نور ديده پيامبر، رهروي پاکدامن که بر او سلام و درود باد.
'خواجه نصيرالدين طوسي' در انشائات خود حضرت فاطمه (س) را اين گونه توصيف مي کند؛ خدايا درود فرست و آن را زياد و پر برکت گردان بر بانوي معظم، نجيب و فاضل، کسي که داراي اندوه طولاني در مدت عمر کوتاه خودش بود. قدر و منزلت او ناشناخته ماند و قبر او مخفي است، پنهاني به خاک سپرده شد، آشکارا حقش را غصب کردند.
'علامه اربلي ' به اوصاف فاطمه زهرا (س) اين گونه اشاره مي کند؛ او چراغدان نبوت است که شعاعش پرتو افکنده، انوارش درخشان و ستارگان آسمانش با جلاي ابرهاي سفيد، فروغ و درخشش يافته است. به اجماع درست انديشان، بانوي بزرگ، برگزيده از سوي خداوند که به جواهر جلال و شکوه آراسته مي باشد و بر بلندترين رتبه هاي کمال جاي گرفته و در گزينش بر تمامي زنان و مردان برتري يافته است.
او گل خوشبوي محمد در بين افراد خانواده اش بوده و در ميدان مسابقه افتخارات، هيچکس هماورد او نشده مگر اين که شکست خورده و در بزرگواري هرکس در مقابلش عرض اندام نموده، مورد سرزنش قرار گرفته است.
علامه اونساري(انصاري) در توصيف حضرت فاطمه (س) مي نويسد؛ هرکس اخبار وارد شده را بررسي کند و در آن سير نمايد در خواهد يافت که بانوي ما زهرا (س)، به درجه اي از کمالات نفساني و فضايل عقلاني رسيده است که هيچکس از زنان از گذشته و آيندگان به پاي او نرسند.
او ولي خدا در آسمان ها و زمين و برتر از همه پيامبران بجز پدرش خاتم پيامبران است و انسان هاي سخنور هر چه درباره بزرگي او داد سخن دردهند در حقيقت کمتر از حد او سخن گفته اند.
'واعظ طهراني ' در وصف صديقه کبري نوشته است: پاک و منزه اي تو اي پروردگار که نام فاطمه (س) را مجموعه اي از نام هاي خود قرار دادي که آن نور، ريشه اصلي بانوي کنيزان تو بود. آنگاه در بين ساکنان آسمان ها اعلام کردي: من فاطر هستم و اين فاطمه است. با نور او تمامي موجودات از آغاز تا فرجام آشکار شدند، بنابراين نام او نام تو، نور او نور تو و ظهور او ظهور تو بود و جز تو خدايي نيست.
هنگامي که او را آفريدي از تيرگي هاي بشري دورش کرده و به ويژگي هاي فاطمي مخصوصش نمودي. از سست عنصري برکنارش داشتي و از هرگونه کمبودي او را منزه کردي. تمام منش هاي پسنديده را در او گرد آوردي، به پايه اي که خردها از درکش ناتوان مانده، مردم از شناخت کنه ذاتش دستشان کوتاه شد و فرشتگان در آسمان ها خدا را به حق روشني آسمان و به حق فاطمه ياري شده خواندند.
علامه حائري مازندراني فاطمه زهرا (س) را اين گونه وصف کرده است: او محور و نقطه دايره هستي است و موقعي که فرود آمد خير او فراگير شد. او احمد ثاني و احمد عصر خودش بود. وي مايه خداشناسي در عصر خودش بود.
همچنين علامه قزويني در وصف فاطمه (س) گفت: خداوند متعال به حضرت فاطمه زهرا (س) بيشترين بهره از عظمت و برترين نصيب از شکوه و جلالت بخشيده، به طوري که براي هيچ زني امکان دسترسي به آن نيست. او نتيجه و ثمره آن عده از اولياي الهي است که آسمان نسبت به عظمت آنها اعتراف کرده، پيش از آن که اهل زمين آنها را بشناسد و در قرآن مجيد در شأن آنها آياتي نازل شده است که از آغاز نزولش تا به امروز و تا روز قيامت شبانه روز تلاوت مي شود.
استاد توفيق ابوعلم، فاطمه (س) را اين گونه وصف کرد: زهرا (س) زني بود بزرگ منش با خوبي ارزنده، شخصيتي گرامي، دلي محکم و استوار که در بلندي قله عفاف و راستي، پاکدامني و خويشتنداري و پاک چشمي بود. در بين تمام دختران حوا بدون هيچ گونه اختلافي در اين مسئله از تباري بزرگ و خاندان اصيل بود. در شرافت و بزرگي وابسته به خود بوده و نيازي به ديگران نداشت. در شرافت حضرتش همين بس که در بين فرزندان آدم و حوا از ديگران ممتاز و يکتا بود.
